Türkiye’de Gençler Neden Evlenmiyor?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

"1" height="10" width="20%" direction="up">

İlk sebep, eğitimin çok geç bitmesi ve işsizliktir.

"1" height="250" width="100%" direction="up">

Türkiye’nin mesleki ve yüksek okul eğitiminde Almanya’dan öğreneceği hususları, kendi eğitimimi örnek vererek şöyle sıralayabilirim:

1964’te annem ve babam işçi olarak Almanya’ya gittiler. Biz, 4, 6 ve 7 yaşında üç kardeşi anneannemin ve babaannemin yanında bıraktılar.

Annem ve babam beni 1970’te Almanya’ya yanlarına aldılar. Hiç Almancam olmadığı için beni en zayıf öğrencilerin okuduğu “Hauptschule”de, 7. sınıfta tamamı Türk öğrencilerden oluşan bir sınıfa koydular.

Almanya’da çocuklar ilkokuldan sonra çalışkanlık derecesine göre Hauptschule, Realschule veya Gymnasium’a ayrılır. Başarısız öğrenciler Hauptschule’nin 8. sınıfını bitirince “Okul Terk Karnesi” ile okul eğitimi sona erer.

Notu orta derecede olanlar ilkokuldan sonra Realschule’ye aktarılır. Bu okul 10. sınıf ile son bulur. Bu kısımdan mezun olanlar, 8. sınıftan terk karnesi ile ayrılanlara nazaran mesleki eğitim yeri bulmakta daha şanslıdır.

İlkokulda başarılı çocuklar, eyaletlere göre 12 veya 13 yıl süren Gymnasium’lara aktarılır. Bu lise öğrencilerinin üniversite yolu açıktır.

Ben de 8. sınıftan “Terk Karnesi” ile devletin bir yıllık mesleki ön eğitim atölyesine gittim. Yıl sonunda atölyede başarılı 30 öğrenciyi Siemens AG firması teste tabi tutarak mesleki eğitime aldı. Ben de 1973’te 3-3,5 yıllık “Maschinenschlosser” (Makine tesviyecisi) meslek eğitimine başladım.

Bu anlattıklarıma göre Türkiye’de değişmesi gereken şudur:
4 yıllık ilkokul kısmından sonra, ikinci dört yıllık orta kısımda teori eğitiminde başarısız çocukları el becerisinin ağırlıklı olduğu orta kısımda eğitip 8. sınıftan sonra mesleki eğitime yönlendirmemiz gerekir. Bu çocuklar sanayinin ihtiyacı olan meslekleri bitirdiklerinde 18 yaşında olmuş, işe başlamış ve evlenme yaşına girmiş olacaklardır.

Almanya’da okul eğitimini yarıda bırakanlar veya geç şans edenler için “2. Bildungsweg” (ikinci okuma yolu) dedikleri akşam okullarında, gündüz devam eden mesleki eğitimimin yanında 9. ve 10. sınıfı bitirdim.

Benimle Siemens firmasında mesleki eğitimini bitiren arkadaşlarım, firmada kalifiye eleman olarak işe başladılar ve 18-19 yaşında evlenip ailelerini kurdular.

Mart 1976’da 10. sınıf “Realschule” karnem ve ilaveten makine tesviyecisi meslek sahibi olduğum için 2 yıllık “Fachoberschule”yi (Meslek Lisesi) bir yılda bitirme hakkı ile tamamladım.

Mart 1977 ile Mart 1980 arası Meslek Lisesi karnem ile 6 semesterlik “Technische Fachhochschule”yi (Teknik Branş Yüksek Okulu) “Graduierte Maschinenbauingenieur” (Dereceli Makine Mühendisi) olarak bitirdim. Bu okul daha sonra 4 yıla çıkarılarak diplomalı mühendis mezun vermeye başladı. Haziran 1980’de evlendim, Temmuz ayında Borsig firmasında mühendis olarak işe başladım.

Sonradan öğrendiğim şu oldu: Firmalar yüksek okullarla irtibatlı çalıştıkları için istihdam edecekleri elemanı profesörlerin tavsiyesi ile alıyorlarmış. Okulu bitirip hemen işe girmemin sebebi bu olmalı.

Türkiye’de değişmesi gerekenler:
Üniversitelerimiz maalesef istihdam edebileceğimizin tam dört katı mezun veriyor. Misal olarak her yıl atanan öğretmen sayısı 20 bin. Her yıl işsiz 100 bin öğretmen istihdam beklerken üniversitelerin fabrika gibi halen öğretmen üretmesi anlaşılır bir şey mi?

Tüm mesleklerde işsiz sayısı ve okuduğu dalda iş bulamadığından başka bir branşta çalışan sayısı incelensin, aynı tablo görülecek. Ankara’da 3 yıl önce parkta karşılaştığım makine mühendisi polis gibi.

Acilen bu üniversitelerin büyük kısmı üç yıllık Bachelor diploması veren yüksek okullara veya meslek yüksekokullarına çevrilmeli, kalitesi düşük olanlar özel sektöre devredilmeli veya başarısız olanlar kapatılmalıdır.

Almanya yıllar önce 4 senelik üniversitelerin bir kısmını, öğrencilerin 8-10 senede ancak bitirdiklerinden veya yarıda bıraktıklarından dolayı üç yıllık Bachelor eğitimine çevirdi.

Mesleki eğitim altın bilezik
Veliler olarak çocuğumuzun doktor veya mühendis olmasını isterken her çocuğun ayrı kabiliyetle yaratıldığını unutuyoruz. Çocuklarımızı yönlendirirken istemedikleri bir yüksek okul tahsiline zorluyoruz.

Çocuğun el becerisi varsa marangoz, fayans döşeyicisi veya kreş eğiticisi olabilsin.

Birçok işletme CNC makinelerini çalıştıracak eleman bulamıyor. Çocuklarımız neden CNC operatörü olamasın?

Üniversitelerimiz işsizler ordusu üretiyor
Türkiye’de 8,4 milyon üniversite öğrencisi var. Aynı nüfusa sahip Almanya’da bu rakam 2,38 milyon. Üniversitelerimiz maalesef işsizler ordusu üretiyor. Bunun ne zaman farkına varıp önlem alacağız?

Veliler olarak evlatlarımızı birçok maddi fedakârlıkla okutuyoruz. Sonunda istihdam edilemiyorlar.

Senelerini okumakla geçiren, mezun olunca da iş bulamayan gençlerimizin verimli yılları heba olmuş olmuyor mu? İşsiz bu gençler nasıl evlenip aile kuracaklar?

Asgari ücretle çalışan nasıl kira ödesin?
Kiralar 20, 30, 40 bin liranın üstüne çıktı. Asgari ücretle çalışan bir gencimiz bu şartta nasıl kira ödesin ve evlenebilsin?

Devletimiz her şehre yaygın bir şekilde TOKİ aracılığı ile dar gelirlilere, asgari ücretin üçte birini geçmeyecek kiralık evler sunmalı.

Buna ilaveten işverenler işçileri ile ortak kooperatifler oluşturarak evler yapmalıdır. İşverenler böylece verimli işçisini de kendisine bağlamış olmaz mı?

Meselenin bir de İslami yönü
Geçenlerde mütedeyyin eski komşumuzun başka bir şehirde okuyup avukat olan kızı ile işe giderken yolda karşılaştım. Kendisi ile gereken bir meseleyi konuşurken “Nazar ber kadem” yeri seyretmek mecburiyetinde kaldım. Zira ahlaklı o kızımızın elbisesi kısa ve üst tarafı yarı çıplaktı.

Tüm aileler “Ben okuyamadım, yavrum okusun” diye başka şehirlere gönderdikleri çocuklarında gayri ahlaki değişimi fark edince iş işten geçmiş olacaktır.

Sosyal kontrolden uzak başka şehirlerde okuyan evlatlarının ne halde olduklarını bilmek isteyen velilere tavsiyem:
Bulundukları şehirlerde “Cafe”lerin sokaklarına akşam saat 20’den sonra uğramalarıdır. Kızlarımız ve erkek evlatlarımız “fotomodel” giysilerle bu cafelerde nasıl iç içe oturduklarını göreceklerdir.

AIDS Türkiye’de hızla yayılıyor
Evlatlarınız yalnız başına başka şehirde şeytanın oyuncağı olunca başlarına neler gelebileceğini siz düşünün.

Türkiye’de 2024 istatistiğine göre 68 bin HIV-AIDS hastası mevcut. Tahminler bu rakamın 200 bin civarında olduğunu söylüyor.

Ben Cumhurbaşkanı olsam bu ölümcül hastalığın yayılmaması için yeni evleneceklerden AIDS testi isterdim.

50 sene Almanya tecrübemle velilere tavsiyem:
Çocuklarınızı başka şehirlerde okumaya göndermeyin. İlla okumasını istiyorsanız bulunduğunuz şehirde okusunlar veya meslek öğrensinler.

Çocuklarınız bakire ve paranız cebinizde kalır.

Ahmed ALGAN/Makine Mühendisi

(*) Almanya da ve Türkiye de Üniversite Eğitimi karşılaştırması ile ilgili yazım:

https://www.euturkhaber.com/author/ahmet/almanya-ve-turkiyede-universite-egitimi-2/