Cengiz Numanoğlu Abi de göç eylemiş!..

Bursa‘mız, tabiatıyla, mimarisiyle ve en önemlisi de insan hazineleri ile ruhu olan bir şehrimizdir. Bizim mahalle Bursa‘nın Yıldırım ilçesindeki Piremir Mahallesi’dir. Geçmişte burada Emir Sultan’ın yeğeni Piremir isminde biri yaşamış olduğu için mahalleye de onun ismini vermişler. Bizim mahalledeki caminin adı da Piremir Sultan Camii’dir.

"1" height="250" width="100%" direction="up">

Hani dedik ya Bursa’mızın insan hazineleri var diye… Hem de ne hazineler, saymakla bitiremezsiniz. Bunlardan birisi de ülkemizin önemli şairlerinden Cengiz Numanoğlu Abidir. Kısaca özgeçmişi şöyledir: 1941 yılında Antalya‘nın Serikilçesinde doğmuş. İlk ve orta okulu Akseki ilçesinde bitirmiş. 1962’de Kara Harp Okulunu bitirerek orduya girmiş ve binbaşı olarak 1982’de emekli olmuş. Ve nihayet 1988’de Kur’an-ı Kerim’le tanışmış ve o tarihten sonra hayatı değişmiş.

Kur’an’a adanmıştı

Benim Cengiz Abi ile bir gönül dostluğum vardı. Kendisini çok severdim. Dostluğumuz şöyle başlamıştı. Yıllar önce ikindi namazını mahalle camimizde kılmıştım. Camiden çıkarken şık giyimli bir beyefendi gördüm; “Hoş geldiniz, siz misafire benziyorsunuz” dedim.

Güldü; “Aaa cami cemaati de böyle yakın ilgi gösteriyor mu?” dedi. “Ne demek Abi estağfirullah” dedim. “O zaman gel seninle bir çay içelim” dedi.

Caminin yan tarafındaki çay ocağına geçtik. Çayları söyledi; “Ben emekli binbaşı Cengiz Numanoğlu” dedi.

“Allah iyiliğinizi versin Cengiz Âbi! Yıllardır sizin şiirlerinizi okuyoruz. Tanışmak bugüne nasipmiş demek. Ben de emekli polis memuruyum” dedim.

O günden sonra aramızda bir samimiyet oluştu. Zaman zaman evine gidiyordum, çeşitli konularda sohbet ediyorduk. Bazen de Ulu Cami‘nin yanında buluşuyorduk.

Cengiz Abinin sohbetine doyum olmuyordu. Sohbetlerinin odak noktası Kur’an’ı Kerim’den hikmetlerdi.

Adeta hayatını Kur’an-ı Kerim’e adamıştı. Şiirlerinde de hedefi insanlara faydalı olmak ve onlara Kur’an mesajını ulaştırabilmekti.

Bazen beni telefonla arar; “Kardeşim, bak fırından yeni çıktı, bir şiir yazdım. Hadi önce onu sen oku bakayım” derdi.

Ben onu tanıdıkça daha da çok sevmiştim. Çünkü o çok samimi bir Müslümandı. Cebinde Kur’an’ı ile gezerdi. Onun elindeki Kur’an’ı görseydiniz çok şaşırırdınız, üzerinde ders çalışmıştı.

Şeytanla ilgili ne kadar ayet var, zekatla ilgili ne kadar ayet var, infakla ilgili ne kadar ayet var, bunların hepsinin numaralarını çıkarmış ve not almıştı. Yazdığı şiirlerde de adeta ayetleri işliyordu.

(irfandunyamiz)