Kişiyi Fakir Eden: Kazandığından Çok Harcaması

İnsanlığın bugün en büyük sıkıntılarından biri yokluk değil; şükürsüzlüktür.

Çünkü nice insan vardır ki sofrası doludur ama gönlü açtır.
Nice insan vardır ki imkânı vardır ama kanaati yoktur.
Ve nice insan vardır ki “açım” diye şikâyet ederken aslında nimetlerin içinde yüzmektedir.

Bugünün insanı ihtiyaçtan çok isteklerinin esiri olmuş durumda.
Kazandığından fazla harcıyor, sahip olduğuyla yetinmiyor, elindekine şükretmiyor.
Sonra da huzurun neden kaçtığını, bereketin neden kaybolduğunu anlayamıyor.

Oysa Allah’ın ölçüsü açıktır:
Şükredersen artırırım…

Ama biz ne yapıyoruz?
Şükür yerine şikâyeti büyütüyoruz.
Kanaat yerine hırsı koyuyoruz.
Besmele yerine gafleti tercih ediyoruz.

Sabah kalkınca şükür yok…
Yemeğe oturunca besmele yok…
Kazanınca hamd yok…
Kaybedince sabır yok…

Sonra da bereket bekliyoruz.

Bereket; sadece çok para demek değildir.
Bereket; az ile huzurlu yaşayabilmektir.
Bir lokmadan tat almak, bir evde huzur bulmak, az kazançla mutlu olabilmektir.

Bugün insanlar sürekli “yetmiyor” diyor.
Fakat nefis doyurulmadıkça dünya da yetmeyecektir.
Çünkü aç olan mide değil; çoğu zaman gözlerdir.
Aç olan beden değil; hırstır.

Eskiden insanlar az kazanır ama huzurlu yaşardı.
Şimdi çok kazanılıyor ama yetmiyor.
Çünkü tüketim arttı, gösteriş arttı, israf arttı; fakat şükür azaldı.

Şükür gidince bereket de gider.
Bereket gidince kazanç büyüse bile huzur küçülür.

İnsan düşünmeli:
Allah verdiği nimetin kıymetini bilmeyene neden daha fazlasını versin?

Elindeki nimeti küçümseyen, kaybetmeye de hazırlanmalıdır.
Çünkü nimetin devamı şükürdür.
Şükredilmeyen nimet ya azalır ya da huzursuzluğa dönüşür.

Bugün birçok insan kendi eliyle kendi fakirliğini hazırlıyor.
Kazandığından fazla harcayarak…
Gösteriş uğruna yaşayarak…
İhtiyaç ile ihtirası karıştırarak…

Sonra da suçu hayata, ekonomiye, insanlara yüklüyor.

Halbuki bazen insanın yeniden başlaması gereken yer cüzdanı değil; kalbidir.

Belki de önce sofraya besmele koymak gerekiyor.
Belki de önce dilimizi şikâyetten kurtarıp şükre alıştırmak gerekiyor.

Bir de şükretmeyi dene…
Bak bakalım hayatında neler değişecek.

Çünkü şükür; nimeti artıran, huzuru çoğaltan ve insanı Rabbine yaklaştıran en büyük zenginliktir.

Ş. Güney