Anadolu’nun Sessiz Çığlığı: Bu Milletin Makûs Talihi Mutlaka Değişecek

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

"1" height="10" width="20%" direction="up">

Anadolu’nun Gerçek Gündemi Ekonomik Zorluklar

"1" height="250" width="100%" direction="up">

Bir haftadır Anadolu’yu geziyorum. İnsanımızın ne durumda olduğunu, neyle uğraştığını, nasıl bir hayat sürdüğünü; nereden gelip nereye gittiğini ve gelecekten ne beklediğini anlamaya çalışıyorum.

Bundan sonra ne yapacaklarını, kimden ve hangi kurumlardan nasıl bir beklenti içinde olduklarını gözlemliyorum.

Siyasi kimliğimi bir kenara bırakarak insanımızın nabzını tutmaya, yürünecek yolun sağlam temeller üzerine kurulmasına katkı sunmaya gayret ediyorum.

Evet, büyük şehirlerdeki alışveriş merkezleri dolu. İnsanlar alışveriş yapıyor, yiyip içiyor ve eğleniyor. Ancak bu görüntüler üzerinden ülkenin tamamı hakkında bir refah tablosu çizmek doğru değildir.

Çünkü birkaç büyük şehirdeki AVM yoğunluğu, Anadolu’nun genel ekonomik durumunu yansıtmıyor. Şehir merkezlerinden biraz uzaklaşıldığında hayatın gerçek yüzüyle karşılaşıyoruz.

Enflasyon Vatandaşın Alım Gücünü Eritiyor

Emekli maaşının 23 bin liraya yükselmesine sevinen insanlarımız, kısa süre sonra yapılan artışın önemli bir bölümünün enflasyon karşısında eridiğini görüyor. Kiralar, gıda fiyatları, ulaşım ve temel ihtiyaç giderleri yükseldikçe vatandaşın alım gücü her geçen gün daha da azalıyor.

İnsanlarımız artık açıklanan rakamlara değil, mutfağındaki tencereye ve cebinde kalan paraya bakarak hayatı değerlendiriyor.

Gençlerin En Büyük Sorunu: İşsizlik ve Umutsuzluk

Konuştuğum gençlerden biri, İstanbul’un en iyi üniversitelerinden birinden mezun olduğunu, ancak üç yıldır iş bulamadığını anlattı. Şaşkınlık ve kırgınlık içinde, “Bütün dünyayı mehter marşlarıyla karşıladık ama ben hâlâ iş arıyorum. Bunu anlayamıyorum ağabey.” dedi.

Yanındaki başka bir genç ise acı bir tebessümle, “Bu ülkede hep böyle değil miydi?” diye cevap verdi.

İşte asıl tehlike burada başlıyor. Gençlerin umutlarını kaybetmesi ve başarısızlığı kader olarak kabullenmesi…

Oysa her bir gencinin dünyaya bedel olduğunu söylediğimiz bir ülkenin evlatları; çalışabilmeli, üretebilmeli ve geleceğe güvenle bakabilmelidir.

Geçmişin Mücadele Ruhu Bugün Nerede?

İnsan ister istemez, ayağında kırmızı lastik ayakkabılarla emperyalist güçlere karşı mücadele eden ve bize bu vatanı bırakan insanların çocuklarını arıyor.

O mücadele ruhu, kararlılık ve vatan sevgisi bugün nerede?

Evet, bunlar 100 yıl önceydi. Ancak o nesillerin torunları bugün hâlâ bu topraklarda yaşamıyor mu?

Bu Milletin Makûs Talihi Değişmek Zorunda

Bu kader değişmek zorundadır.

Birileri mutlaka çıkacak; gençlere yeniden umut verecek, emeğin karşılığını sağlayacak ve bu milletin makûs talihini bir kez daha değiştirecektir.

Türkiye’nin en büyük ihtiyacı, umudunu kaybetmeyen gençler, emeğin değer gördüğü bir düzen ve geleceğe güvenle bakan bir toplumdur. Anadolu’nun sessiz çığlığı da tam olarak bunu haykırmaktadır.