Hukuk • Emaanet • Liyakat • Adalet / Adil Düzenin Anayasası

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

"1" height="10" width="20%" direction="up">

DEVLET EMANETTİR  •  MAKAM SORUMLULUKTUR  •  ADALET VAZGEÇİLMEZDİR

﴾ سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ ﴿

"1" height="250" width="100%" direction="up">

“Hep yalana kulak verir, durmadan haram yerler.”  (el-Mâide 5/42’den)

MADDE 1  —  HUKUK HERKESİ BAĞLAR

Hiçbir kişi, makam, zümre veya çoğunluk hukukun üzerinde tutulamaz. Yurttaşın hakkı, yönetenlere yakınlığına göre değiştirilemez. Hukuk, güçsüzün hakkını güçlü karşısında koruyabildiği ölçüde güvence olur. Kendimiz için istediğimiz adaleti muhalifimiz için de istemek, birlikte yaşamanın vazgeçilmez şartıdır.

MADDE 2  —  DEVLET GANİMETE DÖNÜŞTÜRÜLEMEZ

Devlet, seçim kazananların paylaşacağı servet; kamu kurumları, taraftarların mülkü değildir. Bütçede çalışanın emeği, çocuğun geleceği ve yaşlının güvencesi vardır. Hiçbir siyasi başarı, ortak varlık üzerinde sınırsız tasarruf yetkisi doğurmaz. Yetki geçicidir; milletin hakkı kalıcıdır.

MADDE 3  —  LİYAKAT ATAMANIN ZORUNLU ŞARTIDIR

Kamu görevine kabul ve yükselme; bilgiye, mesleki yeterliliğe ve dürüstlüğe dayanır. Ölçütler önceden ilan edilir; değerlendirmeler gerekçeli, denetlenebilir ve itiraza açık tutulur. Akrabalık, aşiret, cemaat veya parti bağı yeterliliğin yerine geçirilemez. Bir kişiye makam kazandırmak uğruna bir milletin geleceği tehlikeye atılamaz.

MADDE 4  —  SADAKATİN ADRESİ HUKUKTUR

Kamu görevlisinin sadakati, anayasal düzene ve toplumun ortak yararına yönelir. Kişisel bağlılık, hukuka aykırı işlemi haklılaştıramaz. Üstün hoşnutluğu uğruna gerçeği saklamak kurumu korumak sayılamaz. Yanlışı bildiren çalışan korunur. Liyakat görevi yapabilme gücüdür; dürüstlük o gücü doğru kullanma iradesidir.

MADDE 5  —  MAKAM SORUMLULUKTUR, ÜSTÜNLÜK DEĞİLDİR

Görev; maaş çoğaltma, nüfuz biriktirme ve benlik tatmini aracına dönüştürülemez. Göreve talip olan, önce yeterliliğini ve taşıyacağı kul hakkını düşünmelidir. Yetersizliğini bildiği görevi kabul eden de onu o göreve getiren de sorumluluk taşır. Yönetici, önünde eğilenlerle değil, kolaylaştırdığı hayatlarla değerlendirilir.

MADDE 6  —  KAMUNUN ZAMANI MİLLETİN HAKKIDIR

Göreve başlamayı haftalarca süren tebrik ziyaretlerine ve çiçek gösterilerine dönüştüren alışkanlıklar terk edilmelidir. Yurttaş hizmet beklerken kamu zamanı kişisel itibar merasimlerine ayrılamaz. Görevle bağlantılı hediyeler ve menfaat beklentisi doğuran ilişkiler sınırlandırılır. Makama sunulacak en değerli tebrik, dürüst ve zamanında hizmet talebidir.

MADDE 7  —  EMANETTEN KİŞİSEL PAY ÇIKARILAMAZ

“Bal tutan parmağını yalar” sözü kamu yönetiminin ahlakı olamaz. İhaleler, teşvikler, kadrolar ve kamu taşınmazları açık usullerle yönetilir. Çıkar çatışmaları bildirilir; kişisel menfaat taşıyanlar ilgili karar sürecinden çekilir. Emanete erişebilmek, ondan pay alma hakkı doğurmaz.

MİLLETİN HAKKI, HİÇBİR MAKAMIN İTİBARINA VE HİÇBİR ZÜMRENİN MENFAATİNE FEDA EDİLEMEZ.

KAMU EMANETİ VE YÖNETİM İLKELERİ   

DEVLET EMANETTİR  •  MAKAM SORUMLULUKTUR  • ADALET VAZGEÇİLMEZDİR

﴿ وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ ﴾

“Ve eğer hüküm verirsen, aralarında adaletle hükmet.”  (el-Mâide 5/42’den)

MADDE 8  —  HAKİKAT KAMUSAL GÜVENCEYE ALINIR

Veriyi çarpıtmak ve başarısızlığı başarı diye sunmak, toplumun doğru karar verme imkânını elinden alır. Kamu açıklamaları doğrulanabilir bilgiye dayanır; yanlışlar düzeltilir. Gazetecinin sorusu, bilim insanının itirazı ve yurttaşın eleştirisi korunur. Hesap sorulamayan yerde verilen söz, güvence olmaktan çıkar.

MADDE 9  —  EMEĞİN HAKKI VE HAKÇA BÖLÜŞÜM KORUNUR

İktisadi başarı, servetin nasıl üretildiği ve kimlere ulaştığıyla birlikte değerlendirilir. Çalışanın emeği karşılıksız bırakılamaz. Tekelcilik, siyasi yakınlıkla dağıtılan rant ve kamu zararına sağlanan kazanç önlenir. Vergi ödeme gücünü gözetir; sosyal güvenlik insanı yalnız bırakmaz. İnsan, sınırsız sermaye birikiminin tüketilecek malzemesi değildir.

MADDE 10  —  SOSYAL HAKLAR LÜTFA ÇEVRİLEMEZ

Beslenme, barınma, eğitim ve sağlık, insan onuruna uygun yaşamın temelidir. Yardımlar siyasi bağlılık üretmek için kullanılamaz. Komşunun açlığına duyarlılık, bütçeye ve kurumların kararlarına yansımalıdır. Açlığı gidermek kadar, onu yeniden üreten şartları değiştirmek de sorumluluktur. Yoksulun duasını istemeden önce yoksulluğu azaltan düzen kurulmalıdır.

MADDE 11  —  İÇ VE DIŞ SÖMÜRÜYE AYNI ÖLÇÜ UYGULANIR

Millî bağımsızlık, milletin emeğini ve kaynaklarını her türlü haksız tahakkümden korumayı gerektirir. Dış sömürüye itiraz ederken içerideki kayırmacılığa sessiz kalınamaz. Yerli olmak haksız kazancı meşrulaştırmaz; yabancı olmak tek başına suç oluşturmaz. Milletin hakkını yiyenin kimliği, yenilen hakkın niteliğini değiştirmez.

MADDE 12  —  İLKE, ALIŞKANLIĞIN ÖNÜNDE TUTULUR

Geçmişten devralınan yönetim alışkanlıkları adaletin ölçüsüyle değerlendirilir. Tarihî ayrıcalıklar eşit yurttaşlık düzenine taşınamaz. Bilgi; akıl, yöntem ve güncel ihtiyaçlarla birlikte ele alınır. Din, demokrasi, vatan ve insan hakları çıkarın örtüsü yapılamaz. Bir uygulamayı doğru yapan eskiliği değil, hakkı koruyabilmesidir.

MADDE 13  —  HER YETKİNİN HESABI BULUNUR

Her yetkinin sınırı, her kararın gerekçesi ve her harcamanın hesabı açıklanır. Denetim bağımsız yürütülür; kamu zararının giderilmesi adil usullere dayanır. Suçlama delilin, yaptırım bağımsız yargılamanın yerine geçirilemez. Hiçbir unvan soruşturmanın önüne kalkan olamaz. Adalet, masumu korurken sorumluyu hesap vermeye çağırır.

MADDE 14  —  ORTAK GELECEK KİŞİSEL KURTULUŞA FEDA EDİLEMEZ

İlkelilik, kendi çevremizin yanlışına da itiraz edebilmektir. Çocuğumuz için torpil istemeden hakkını savunmalı; yakınımızın haksız kazancını başarı saymamalıyız. Herkesin yalnız kendini kurtarmaya çalıştığı yerde ortak güvenlik çözülür. Haklarımızı birlikte koruyabildiğimiz ölçüde geleceğimiz vardır. Aynı safta duranlar, hak dağıtırken ayrı terazi kullanamaz.

SON HÜKÜM   |
ADALETİ ÖVMEKLE YETİNME; ADİL DÜZENİ KUR.

HİÇ KİMSENİN HAKKINI ARAMAK İÇİN BİR GÜÇLÜYE SIĞINMAK ZORUNDA KALMADIĞI BİR ÜLKE KURALIM.HAKÇA BÖLÜŞÜM VE ORTAK GELECEK .